کسی «نمی خواست» کسی «نمی دید» کسی «عصیان نمی کرد» کسی «عشق نمی ورزید» کسی «نیازمند نبود» کسی «درد نداشت» و....
و خدا برای حرفهایش باز هم مخاطبی نیافت!
هیچ کس او را نمی شناخت ، هیچ کس با او «انس» نمی توانست بست .
«انسان» را آفرید!
و این نخستین بهار خلقت بود.
«دکتر علی شریعتی»
