کسی «نمی خواست» کسی «نمی دید» کسی «عصیان نمی کرد» کسی «عشق نمی ورزید» کسی «نیازمند نبود» کسی «درد نداشت» و....

و خدا برای حرفهایش باز هم مخاطبی نیافت!

هیچ کس او را نمی شناخت ، هیچ کس با او «انس» نمی توانست بست .

«انسان» را آفرید!

و این نخستین بهار خلقت بود.



«دکتر علی شریعتی»